Türkiye gündeminin hukukun siyasallaştırılması ile oldukça gergin olduğu bugünlerde bu gerginliğin sıkıntısını en çok halkımız hayat kalitesini kaybederek çekmektedir. Haziran 2026 itibarıyla Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre yıllık enflasyon %32, Enflasyon Araştırma Grubu’na (ENAG) göre ise %51’dir. ENAG verilerinin halkın hissettiği enflasyonu daha doğru yansıttığı bilinmektedir. Türkiye, TÜİK’in verdiği enflasyon oranıyla bile dünyada en yüksek enflasyona sahip beşinci ülkedir. TL’nin değerini korumak için Türkiye yüksek faiz oranı uygulamaktadır ve sadece 2026 yılı için bütçeden yaklaşık 2 trilyon 700 milyar lira (46,4 milyar CHF) faiz ödemesi için ayrılmıştır.

​

TÜİK, 2025’te Türkiye’deki işsizlik oranını %8,3 olarak açıklamıştır. Ancak DİSK’in araştırmasında bu orana iş bulma ümidini kaybetmişler de eklendiğinde, geniş tanımlı işsizlik oranı %30,1 olarak belirtilmiştir. TÜRK-İŞ’in raporuna göre dört kişilik bir ailenin sağlıklı beslenmek için minimum yiyecek ihtiyacı aylık 35 bin TL (601 CHF)’dir ve bu rakam açlık sınırı olarak tanımlanır. Gıda ile beraber kira, elektrik, eğitim gibi temel harcamalar için dört kişilik aileye girmesi gereken minimum toplam gelir miktarı 114 bin TL (1956 CHF) olarak hesaplanmıştır. Türkiye’nin yüzde 60’ı açlık sınırının altında yaşamaktadır. Türkiye’de düzenli çalışan nüfusun yüzde 46’sı asgari ücretli olarak çalışmaktadır. Türkiye’deki asgari ücretli çalışan oranı ne yazık ki Avrupa ülkelerinin çok üstündedir. Örneğin, Almanya’da çalışan nüfusun yalnızca yüzde 4’ü asgari ücretli çalışmaktadır.

​

Halkımız ağır vergiler altında ezilmektedir. Birçok genç için araba almak hayal olmuştur. Örneğin, fiyatı 33 bin dolar olan bir araba özel tüketim vergileriyle 62 bin dolara, fiyatı 50 bin dolar olan bir araba ise 188 bin dolara çıkmaktadır. Yüksek vergiler hayatın her alanına yansımaktadır. Özellikle asgari ücretle çalışan birçok kişi için restoranda yemek bile lüks olmuştur. “Restoranlar ve kafeler dolu, insanlar zengin” diyerek halkın sorunlarını görmezden gelenler sadece hayat standartları yüksek bölgeleri gezenlerdir. Oysa fakirlik, bu makyajın arkasındaki mahallelerde ne yazık ki birçok insanımızı intihara sürükleyecek kadar yaygındır.

CHP İsviçre Birliği, Türk halkının hak ettiği refah seviyesine ulaşabilmesi için Türkiye’de öncelikle tek adam rejiminden acilen vazgeçilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Güçler ayrılığı ilkesinin uygulanması, hukukun bağımsızlığı, güçlü bir meclisin varlığı ve merkez bankasının politik bağımsızlığıyla Türkiye’de piyasaya güven ve yatırımlar artacak, işsizlik azalacaktır. Fikir özgürlüğünün ve toplumsal huzurun mümkün olmasıyla yurt dışında yaşamayı tercih eden gençlerimiz tekrar ülkemize geri dönecekler ve edindikleri bilgi ve tecrübelerle yüksek teknoloji ürünleri ülkemizde geliştireceklerdir. Tarım ve hayvancılığa destek verilmesiyle gıdada dışa bağımlılık azaltılacaktır. Servet sahiplerinin daha adil vergilendirilmesiyle düşük gelirli halkımız üzerindeki vergi yükü azaltılacaktır. Eğitim kalitesinin yükseltilmesi ile ülkemizin geleceği teminat altına alınacaktır. Bunları ise ancak gücünü halktan alan Genel Başkanımız Özgür Özel ve kadrosuyla Cumhuriyet Halk Partisi başarabilir.

​

​​​

​​​

Yazar: Kadir Akın

Email: aakin@phys.ethz.ch

Tarih: 13.7.2026